در دورهای که به عصر تولید (Production Age) معروف است و از دهه 1900 تا اوایل دهه 1920 ادامه داشت، تمرکز اصلی شرکتها بر افزایش تولید بود. موفقیت کسبوکارها به تولید بیشتر وابسته بود و هرچه تولید افزایش مییافت، درآمد و فروش نیز بیشتر میشد. در این دوران، ابزارهای بازاریابی مدرن وجود نداشت و بازار کاملاً به تولیدکنندگان وابسته بود. مشتریان حق انتخاب کمی داشتند و تقاضای زیاد باعث میشد محصولات بدون نیاز به تبلیغات یا توجه به خواستههای مشتریان به فروش برسند.